شعر فارسی آیات غمزه

دیدند که آغوش خدا منتظر است

حسن دلبری — Wed, 11 Sep 2019 13:10:00 GMT

دستان تو مثل دو کبوتر رفتند
سیراب تر از زمزم و کوثر رفتند

دیدند که آغوش خدا منتظر است
دستان تو از خودت جلوتر رفتند

يك آسمان و دو خورشيد اين چه غوغايي است

حسن دلبری — Wed, 11 Sep 2019 13:10:00 GMT

چنين كه گوشه ی چشم زمانه پرخون است
چنين كه شش جهت آسمان شفق گون است

زمين به كشتي درخون نشستـه مي ماند
زمان بـه حرمت درهم شكستـه مي ماند

نـه آفتاب ، كـه يك بهت رنگ و رو رفته است
كه پشت كوه نه ،در طشت خون فرورفته است

غروب مي خزد از روي تپه ها خونرنگ
سكوت مي وزد از لاي بـوتـه ها دلتنـگ

سكوت و گاه صداي شكسـتن آهي
صداي ضجه ی لب تشنه‌اي هر از گاهي

صداي بغض ترك خورده ی زمين است اين
صدا صداي نفـس هاي آخرين است اين

شب سكوت ، شب جـاودانگي در دشـت
شـب بلـوغ شـب عاشـقـان بي برگشت

شبي كه باغ فقط با بهار بيعت كرد
شبي غريب كه تاريخ را دو قسمت كرد

شبي كه گرچه همه مژده ی خطر مي داد
دوباره هدهد پير از خطر ، خبر مي داد :

كه « عشـق مردنِ در وادي طلـب دارد
به ماه خيره شدن هاي نيمه شـب دارد

مرام زندگي عاشقانه حيراني است
هميشه عاقبت عاشقي ، پريشاني است

نشانه رفته زمان و زمين تن من را
شما شبانـه ببـنديـد بارِ رفتن را »

امام قافله سـر در عباي تنهايـي
نگاه گيچ حريفان به هم تماشايي

« چرا دوباره به شام گناه برگرديم
نيـامـديم كه از نيـمه راه بـرگرديم

در ايـن معامله تا جام آخرين بايد
ميان آتش وخون ، عاشقي چنين بايد

اگرچه هرچه دل اينجاست پاك و دريايي است
دلـي كـه تشنـه بـه دريـا زنـد تماشايي است»
□
و صبـح، ميكده سهم خدا پرستان شد
پياله چرخ زد و دور ، دور مستان شد

مقيم ميكـده جـمعي مـسافران الست
شراب و ساقي وهفتادويك پياله ی مست

نياز بر سر دسـتان تشنگـان رقصيد
خدا به هيئت ساقي در آمد و چرخيد

گشود خمره و آتش در آفتاب كشيد
از آسمان به زمين خطّي از شراب كشيد

خطي كشيد و رفيقان يكان يكان رفتند
شراب داد و حريفان به آسمان رفتند

به گرد آينه هفتاد و يك ستاره شدند
شراب وحدتشان داد و يك ستاره شدند

ولي هنوز يكي محو عشوه ی ساقي است
هنوز ساغر هفتادودومين باقي است

ادا نكرده زمين را هنوز دِيني هست
هنوز در صف پروازيان حسيني هست

دوباره ساقي و آن عشوه هاي پنهاني
دوباره چرخي از آن گونه ها كه مي داني

دوباره آينه بازي دوباره خوش مستي
شراب و آتش و عشق و عطش به همدستي

شرابي از گذر سرنوشت رنگين تر
شرابي از بركات بهشت شيرين تر

از آن شراب كه موجي نشان من دادند
قلم به كنجي و دفتر به كنجي افتادند

به خود كه آمدم آن دشت ، دشت ديگر بود
حسين ، بود ولي پيكري كه بي سر بود
::
شراره مي چكد از سقفش اين چه صحرايي است
يك آسمان و دو خورشيد اين چه غوغايي است

كدام زينب غمگين در آسمان نگريست
كه دجله دجله خجالت كنار كوفه گريست

كدام حجله نشين دل به راه اكبر داشت
كه از غريو زمين ، آسمان ترك برداشت

كدام عصمت شش ماهه پشت اعصار است
كه هفت توي زمان و زمين عزادار است

كدام هيئت بيمار در دعا مي سوخت
كه كربلا همه در سوز ربنا مي سوخت

كدام وسعت دريا كنار رود آمد
كه رود ، تن همه سرگشت و در سجود آمد

فرات را به چه درسي نشاند مولايش
كه آب دارد و خشكيده است لبهايش

مگو فرات به لب تشنگان نگاه نكرد
مگو شنيد و شنيد و شنيد و آه نكرد

فرات آينه ی اشك داغدران است
فرات گريه ی يكريز روزگاران است

فرات كفر نبود از كنار دين مي رفت
كه آبروي زمان بود بر زمين مي رفت
::
زمان گذشت بدين سان و ساربان برگشت
شراب طي شد و ساقي به آسمان برگشت

غروب مي خزد از روي پشته ها خونرگ
سكوت مي وزد از لاي كشته ها دلتنگ

يكي همه سر و سرّ است با سري تنها
يكي گرفته در آغوش ، پيكري تنها

كنار لاله نشسته است آن طرف ياسي
يكي گرفته در آغوش دست عباسي

يكي به صبح، اميدِ دميدني بسته است
يكي دخيل به رگهاي گردني بسته است

نه يك زن است به جا مانده در شبي تنها
هزار قافله درد است و زينبي تنها

شب ست و شب شب شبگردي شباويز است
شب وداع، شب گريه هاي يكريز است

شب آمده است بلاخير و بيكران امشب
ستاره ها عرق شرم آسمان امشب ...

راهی به حریم او نداری برگرد

حسن دلبری — Thu, 11 Jul 2019 13:10:00 GMT

ای اشک تو رنگ و رو نداری برگرد
راهی به حریم او نداری برگرد

در دیده ی من نماز خون می خوانند
ای اشک اگر وضو نداری برگرد

در این قمار که ما هردو می بریم از هم

حسن دلبری — Thu, 11 Jul 2019 13:10:00 GMT

دو گام مانده به هم سیبی از هوا افتاد
چه اتفاق قشنگی میان ما افتاد

دو گام مانده به هم لحظه‌ها طلایی شد
فضا پر از هیجان های آشنایی شد

نه حزن ماند و نه حسرت نه قیل و قال و نه غم
سکوت بود و تماشا دو گام مانده به هم

زمین پر آینه شد زیر گام ما دو نفر
فضا شلوغ شد از ازدحام ما دو نفر

نگاه ما دو نفر در هجوم هم گم شد
دو گام مانده به هم ناگهان قدم گم شد

دو گام مانده به هم اصل عاشقی این است
رسیدن و نرسیدن چقدر شیرین است
::
حکایت از شب سردی است خسته در باران
من و تو بی‌خبر از هم نشسته در باران

که ناگهان شب من غرق حس و حال تو شد
فضای خانه سراسر پر از خیال تو شد

عجیب آنکه تو هم مثل من شدی آن شب
دچار حس خیالی شدن شدی آن شب

به کوچه خواند صدای خوش امید مرا
تو را به کوچه کشید آنچه می‌کشید مرا

قدم زدم شب آیینه را محل به محل
ورق زدم دل دیوانه را غزل به غزل

برای هدیه ی چشمانمان به یکدیگر
نیافتم غزلی از سکوت زیباتر

من و تو شیفته ی هم دو آشنا در راه
شبیه لیلی و مجنون قصه ها در راه

به یک محله رسیدیم بوی ناز آمد
دلم دو کوچه جلوتر به پیشواز آمد

به پیچ کوچه رسیدیم شب بهاری شد
نگاهمان به هم افتاد عشق جاری شد

نگاهها پر ناگفته‌های کهنه ولی
سکوت بود و فقط رفت و آمد غزلی
::
دو گام مانده به هم عمر جاودان بودم
که در حضور تو بالاتر از زمان بودم

به سرنوشت غریبم خوش آمدی امروز
در انتظار تو رنجور سالیان بودم

شبیه ماهی تنهای کوچک سهراب
اسیر آبی دریای بیکران بودم

دلم لبالب خون بود و خنده ام بر لب
چنین به چشم میآمد ولی چنان بودم

از آن غروب در آن سایه باغ یادت هست
که رفته تا ته تصنیفی از بنان بودم؟

تو گرم چایی خود بودی و لبم می گفت
که کاشکی لب خوشبخت استکان بودم

چقدر بی‌تو در این کوچه سرزنش دیدم
چقدر با همه ی کوچه مهربان بودم

اگر بدون تو بلبل‌ زبانی‌ ام گل کرد
وگر به خاطر برگی ترانه‌ خوان بودم

کنار فرصت تهمینه‌ ای اگر رستم
وگر بدون تو در کار هفت‌ خوان بودم

همان حکایت رد گم کنی است قصه ی من
مرا ببخش اگر محو دیگران بودم

به یاد چشم سیاه ستاره‌ ریز تو بود
اگر مسافر شبهای آسمان بودم
::
چنین که بی همگان با تو روبرو شده ام
مرا ببخش اگر انتقام جو شده ام

اگر چه لذت بخشش هزار چندین است
برای بوسه فقط انتقام شیرین است

تو می بری تب سردی که روی بال من است
من از تو می برم آن بوسه ها که مال من است

کدام ما دو نفر شادمان تریم از هم
در این قمار که ما هردو می بریم از هم

اگر به قهر کنار رخ تو مات شویم
وگر به لطف تو مهمان گونه هات شویم

همیشه منطق لب های عاشقان این است
که بوسه های تو بر هر دو گونه شیرین است
::
دو گام مانده به هم سیبی از هوا افتاد
چه اتفاق قشنگی میان ما افتاد

درست روی سر ما فضا شرابی شد
سمند دختر خورشید آفتابی شد

چهارچوب در خانه‌ های ده گل کرد
که از بهار نفس های ما تناول کرد

هنوز دهکده مست از خم لبالب ماست
دو گام مانده به هم ماجرای هر شب ماست

عاقبت دروازه های عاشقی وا می شوند